میگرن چیست؟
میگرن یک اختلال عصبی پیچیده و ناتوان کننده است که با سردردهای مکرر مشخص می شود که اغلب با طیف وسیعی از علائم دیگر همراه است. این بیماری میلیون ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد و زنان سه برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به میگرن هستند. میگرن می تواند تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی افراد داشته باشد و باعث درد، ناراحتی و اختلال در فعالیت های روزانه شود.
در هسته میگرن، سردرد ضربان دار یا ضربانی است که معمولاً در یک طرف سر احساس می شود، اگرچه می تواند در هر دو طرف نیز رخ دهد. درد میتواند از متوسط تا شدید متغیر باشد و با فعالیتهای فیزیکی معمول، مانند راه رفتن یا بالا رفتن از پلهها تشدید شود. سردردهای میگرنی می توانند از ساعت ها تا چند روز ادامه داشته باشند و اغلب با علائم اضافی مانند حساسیت به نور، صدا یا بو، حالت تهوع، استفراغ و سرگیجه همراه هستند.
اعتقاد بر این است که میگرن ناشی از ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است. در حالی که علل دقیق آن به طور کامل شناخته نشده است، تحقیقات نشان می دهد که میگرن شامل یک تعامل پیچیده بین مغز، رگ های خونی و انتقال دهنده های عصبی مختلف است. تغییرات در سطح سروتونین، یک پیام رسان شیمیایی که در تنظیم درد و خلق و خوی نقش دارد، در حملات میگرنی نقش دارد. علاوه بر این، برخی محرکها میتوانند باعث تحریک میگرن در افراد مستعد شوند، اگرچه محرکها میتوانند از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت باشند.
انواع میگرن چیست؟
یکی از انواع رایج میگرن، میگرن همراه با اورا نام دارد. هاله به مجموعه ای از علائم عصبی اطلاق می شود که به طور معمول قبل از شروع مرحله سردرد رخ می دهد. هاله ها می توانند به صورت اختلالات بینایی مانند دیدن نورهای چشمک زن، الگوهای زیگزاگ یا نقاط کور ظاهر شوند. آنها همچنین می توانند شامل علائم حسی مانند گزگز یا بی حسی در صورت یا اندام ها، مشکل در صحبت کردن یا حتی فلج موقت باشند. هاله ها معمولا حدود 20 دقیقه تا یک ساعت طول می کشد و به تدریج قبل از شروع سردرد فروکش می کند.
تأثیر میگرن بر افراد می تواند عمیق باشد. در طول حمله میگرن، درد و علائم مرتبط با آن میتواند ناتوان کننده باشد و افراد را مجبور به کناره گیری از فعالیت های معمول خود و جستجوی یک محیط آرام و تاریک برای کاهش ناراحتی کند. میگرن همچنین می تواند کار، تعاملات اجتماعی و روابط شخصی را مختل کند و منجر به ناراحتی عاطفی قابل توجه و کاهش بهره وری شود. ماهیت غیرقابل پیشبینی میگرن لایهای از چالش را اضافه میکند، زیرا ممکن است افراد نیاز داشته باشند که زندگی خود را حول حملات بالقوه برنامهریزی کنند و برای مدیریت مؤثر شرایط خود اقدامات لازم را انجام دهند.
تشخیص میگرن شامل ارزیابی علائم فرد، سابقه پزشکی و انجام معاینه فیزیکی است. داشتن یک دفترچه یادداشت سردرد که دفعات، مدت زمان و محرک های میگرن را ردیابی می کند، می تواند اطلاعات ارزشمندی را برای کمک به تشخیص ارائه دهد. در برخی موارد، آزمایشهای اضافی، مانند تصویربرداری مغز یا آزمایش خون، ممکن است برای رد سایر بیماریهای زمینهای که میتوانند به سردرد کمک کنند، تجویز شود.
روشهای درمان میگرن چیست؟
چندین روش درمانی برای کمک به مدیریت و کاهش علائم موجود است. استراتژی درمان اغلب با در نظر گرفتن فراوانی و شدت میگرن، وجود علائم همراه و سابقه پزشکی فرد، متناسب با فرد تنظیم می شود. هدف از درمانهای حاد تسکین درد و علائم مرتبط با آن در طول حمله است و ممکن است شامل داروهای مسکن بدون نسخه مانند استامینوفن یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) باشد. برای میگرن های شدیدتر، داروهای تجویزی که به طور خاص برای میگرن ساخته شده اند، مانند تریپتان ها، ممکن است تجویز شوند.
درمان های پیشگیرانه برای کاهش دفعات و شدت حملات میگرن استفاده می شود. اینها می تواند شامل داروهایی باشد که در اصل برای سایر بیماری ها ساخته شده اند، مانند برخی از داروهای فشار خون، داروهای ضد افسردگی یا داروهای ضد تشنج. علاوه بر این، اصلاح شیوه زندگی اغلب برای کمک به مدیریت میگرن توصیه می شود. اینها می تواند شامل شناسایی و اجتناب از محرک ها، تمرین تکنیک های مدیریت استرس (مانند تمرینات تمدد اعصاب یا مدیتیشن)، خواب منظم، حفظ برنامه غذایی ثابت، و ورزش منظم باشد.
آر تی ام اس
در سال های اخیر، رویکردهای غیر دارویی مختلفی مورد توجه قرار گرفته است از جمله درمان میگرن با آر تی ام اس. این روش یک روش موثر است که می تواند در درمان میگرن و اختلالات سلامت روان همچون افسردگی و اضطراب موثر واقع شود.
بیشتر بخوانید :